.

Był taki Gdów…

Nie ma już tamtych domów, ogrodów, zarosły ścieżki prowadzące za dom, za studnię, za stodołę, w pole… Czas płynie dalej, a w głowie kołaczą się myśli, że z nami będzie podobnie. Istniejemy dotąd, dokąd sięga pamięć tych, którzy nas wspominają.

CZYTAJ WIĘCEJ